W poszukiwaniu idealnego przełożenia na ostrym kole

Wszyscy wiemy, dlaczego pokochaliśmy ostre koło: prostota jazdy, estetyka i tak nieskomplikowana mechanika, że rower prawie nie wymaga serwisu.

A jeśli – tak jak w moim przypadku – to właśnie czysty wygląd sprawił, że zmieniłeś styl jazdy albo w ogóle wsiadłeś na rower po raz pierwszy, szybko odkryłeś, że ostre koło to coś znacznie więcej.

Złożenie fixie może się wydawać proste, ale właśnie przez tę prostotę jest znacznie mniej miejsca na błąd – jeden element potrafi zaburzyć całą konfigurację. I tu dochodzę do sedna: przełożenie.

Przejedź się po mieście, a przekonasz się, że cokolwiek zrobisz, przełożenie i tak będzie nie takie. Pod górę zawsze jest za ciężkie i przy każdym obrocie korby będziesz kląć pod nosem, zastanawiając się, czy masz kurze nogi, czy ten podjazd po prostu nigdy się nie skończy. A gdy wreszcie wjedziesz na szczyt i pomyślisz, że to koniec, zaczynasz zjazd i sekundę później okazuje się, że przełożenie jest za lekkie, a ty nie nadążasz za pedałami, które kręcą się jak chomik w kołowrotku.

Ale spokojnie, ten „problem” dotyczy nie tylko podjazdów. Może myślisz: „Ale moje miasto jest płaskie… łatwizna”. Powtarzam: na ostrym kole nigdy nie masz idealnego przełożenia. Lekki wiatr w plecy sprawi, że będziesz sunąć przez miasto, jakby ulice należały do ciebie – dopóki nie skręcisz w prawo i nie trafisz na najsilniejszy wiatr w twarz w swoim życiu. I znowu zaczyna się klęcie.

Ale jeśli dotarłeś aż tutaj – i na rowerze, i w lekturze tego wpisu – nie zrażaj się. Może zaczęliśmy jeździć na ostrym kole dla wyglądu, ale zostajemy przy nim dla wyzwania, dla własnego rozwoju, dla medali na torze i najlepszego czasu w drodze do pracy. Jazda „zawsze” na niewłaściwym przełożeniu uczy nas dopasowywać pracę nóg. Ostre koło naprawdę pokazuje, jak ważna jest kadencja, i wydobywa nasze największe słabości i mocne strony – w końcu podczas jazdy nie ma innych regulacji niż te, na które pozwalają nasze nogi.

Odwiedź nasz sklep, klikając logo poniżej